چند نکته مهم و آموزنده
- 1- آیاتی که به عنوان نمونه در فوق ذکر شد، در کل به 3 دسته تقسیم می شوند:
الف)آیاتی که به توحید(ذات ، صفات و افعال خداوند متعال) می پردازد.
ب) آیاتی که به معاد (قیامت هستی) اشاره دارند.
ج) آیاتی که به هر دو موضوع پرداخته اند.
2-
در آیاتی که به توحید اشاره دارد، به عبارت ذیل باید دقت داشت: و هو علی
کل شی قدیر ، ان الله انزل... ، و هو الذی ، و هو الولی الحمید ، ان الله
لطیف خبیر.
- 3-
در آیاتی که به معاد می پردازد، باید به واژه ها و ترکیب های زیر دقت
نمود: کذلک الخروج ، کذلک تخرجون ، کذلک النشور ، انه یحیی الموتی ، یخرج
الحی من المیت ، ان الله یبعث من فی القبور، ان الساعه ایه لا ریب فیها.
نکته : البته معاد نیز از آنجا که جلوه تمام و کمال خداوند است به توحید
برمی گردد.
- 4- مخاطب آیات هم در آن ها مشخص شده است: لقوم یسمعون ، لقوم یعقلون ، لقوم یتفکرون ، و ما یتذکر الا من ینیب.
- 5- خود واژه های آیه ، آیات و تذکر سرشار از اهمیت دادن به مساله توحید و معاد هستند و در این باره از کلمات کلیدی می باشند.
- 6-
اهداف دیگری که آیات فوق دنبال می کنند عبارتند از: توجه به انسان کامل و
قرآن به عنوان بهار حقیقی ، تذکرات اخلاقی مثل حیا ، چشم پوشی ، برکت بخش
بودن زندگی ، خدمت به دیگران و انفاق ، استفاده بهینه از طبیعت و مواهب
طبیعی.
- 7- در قرآن به جای بهار از سنبل های آن مثل آب ، باران ، ابر ، باد ، گیاهان ، حرکت زمین ، رعد و برق و .... استفاده شده است.
- 8-
بهار از منظر قرآن مظهر رحمت ، قدرت و حقانیت حق است و گواه حقیقت معاد،
با این حال برکات فراوان دیگری هم از بهار بیان می کند: پاکی و
طهارت(فرقان 48)- برکت(ق 9)- گسترش رحمت(اعراف 57)- رزق الهی(جاثیه 5)-
سرور و شادی(روم 48)- زندگی(زخرف 11)
- 9- سوره هایی که بیشترین اشاره را به این برکات و نشانه های موجود در فصل بهار کرده اند عبارتند از: روم ، نحل و حج.
+ نوشته شده در سوم فروردین ۱۳۹۲ساعت توسط نردبانی تا خدا
|
