نماز
 

از آلودگی ها و پلیدی ها، پاکیزه شود.

به علاوه {فایدۀ} وضو، از بین رفتن کسالت و طرد خواب آلودگی ( و ایجاد نشاط ) است.

دل و روح را آماده ایستادن در برابر پروردگار می سازد.

در وضو شستن صورت و مسح سرو پاها واجب است؛ زیرا اینها عضوهایی است که در نماز به کار گرفته می شوند...(وسائل الشیعه ج 11 ، ص 257).

علاوه بر این می توان به فلسفه و حکمتهای زیر نیز اشاره کرد:

الف) وضو به معنای نظافت، شستو شو و پاکیزگی است. ما قسمت هایی از بدن را – که معمولا بیرون است – پاکیزه می کنیم.

صورت بیرون است و زودتر کثیف می شود؛ دست معمولا تا آرنج بیرون است و در مواقع معمولی بیشترکثیف می شود؛ بعد هم قسمتی از جلو سر و روی پاکه بیرون است عمه را تمیز می کنیم.

البته پاکیزه کردن را باید برای خدا اطاعت از دستور او انجام داد.

آمادگی جسم و روان است وضو مفتاح در باغ جنان است وضو

با آب حیات عشق، دل را شویید آئینه پاکی جهان است وضو

ب) شهید بهشتی(ره) درباره فلسفه وضو افزوده است: «وضو، شستو شو کردن و آنگه به مسجد و محل نماز خرامیدن است.

یک قدم به سمت پاکی معنوی برداشتن است. لذا،اگر کسی هیمن حالا نیز به حمام رفته باشد باید برای خدا وضو بگیرد تا یک قدم به خلوص و خدایی بودن نزدیک شده باشد» (سرود یکتا پرستی ، ص 20).

ج) وضو؛ به عنوان مقدمه نماز نه تنها موجب تطهیر جسم از آلودگی ها می شود ؛ بلکه تطهیر روح را در بر می گیزد.

با وضو مؤمن احساس می کند، جسم و روحش از آلودگی گناهان و لغزش پاک شده است.

این احساس پاکی و طهارت جسمی و روحی، انسان را برای ارتباط معنوی با خدا و ورود به حالت آرام سازی جسمی و روحی از نماز آماده می سازد ( قرآن و روانشناسی، ص 357 ).



نویسنده مطلب نردبانی تا خدا